De week van Wim – seizoen 2026/2027 (1)

Aan het begin van de zomer nam ik afscheid van u en het seizoen 2025/2026 en nu alweer aan het eind van die zomer ben ik terug met mijn column en starten we seizoen 2026/2027. Ik hoop dat u heeft genoten van de toch wel warme zomer met haar prachtige weer, hoewel sommigen het soms een beetje te warm vonden. Op het moment dat de temperaturen daalden, trokken mevrouw Roozeboom en ondergetekende nog even voor een kleine twee weken naar het zonnige zuiden en genoten weer eens van ons geliefde Benidorm. Ik weet het, je haat het of je bent er verliefd op, een tussenweg is er niet. Wij horen tot die laatste groep en het voelt altijd weer als een beetje thuis. Het had overigens wel tot gevolg dat ik het grootste gedeelte van de bekerprogramma’s miste en net op tijd ben voor de start van de competitie in het amateurvoetbal. Maar voor ik het daar over heb, eerst nog even terug naar de zomer. Er gebeurde nog één en ander en daar wil ik het toch nog wel over hebben.

Nee ik ga niet terug naar het WK, de FIFA en haar corrupte voorzitter Pinokkio. Daar is al genoeg over gezegd en geschreven en geeft vast later nog wel eens aanleiding om over te schrijven. Ik ga even terug naar vrijdag 14 augustus toen ik bij VFC de afscheidswedstrijd mocht fluiten van Bryn Siegersma. Bryn, een uiterst goede en ook sympathieke voetballer, nam na vele jaren afscheid van het selectievoetbal en gaat in het vriendenteam VFC 3 spelen. Zelf floot ik hem het meest met het zondag-team en was er ook wel een beetje trots op dat ik nu deze wedstrijd mocht leiden die ging tussen het huidige eerste team en mannen waarmee hij in al die jaren had gespeeld. Dat betekende dat er dus veel oude bekenden voorbijkwamen. Het werd een uitermate leuke avond om niet te vergeten, hij scoorde en kreeg de gebruikelijke penalty, die overigens wel over het doel werd geschoten. Hij zal in het 1e team worden gemist, maar ik ben er zeker van dat hij ook in dat 3e van zich laat spreken.

Iets heel anders wat voorbijkwam in de zomer was de soap in Schiedam met HBSS. Er bleek een schuld aan veldhuur van maar liefst € 108.000,00 en de Gemeente was er klaar mee. De club zelf deed nog een poging om het probleem bij de Gemeente neer te leggen, maar daar gingen de rechters niet in mee. Het complex moest verlaten worden en nog voor de deurwaarders in actie kwamen, was alles al leeg achtergelaten. Bijzonder was dat de vereniging nog uitgedragen had dat die schuld makkelijk door de leden kon worden opgehoest, maar dan moest er wel zekerheid zijn dat ze mochten blijven. Mijn eerste gedachte was, hoe ga je de lasten van het komende seizoen dan betalen??? Maar zover kwam het dus niet eens.

HBSS geeft overigens niet op en ging op zoek naar een alternatief en dat betekent dus elders spelen. Het was al snel duidelijk dat in Schiedam niets mogelijk was en dus werd de aandacht verlegd. Het leek intrekken bij Swift Boys in Rotterdam te worden, maar uiteindelijk bood DHC in Delft onderkomen en zo is de Schiedamse kampioen de komende tijd dus in Delft te vinden. Overigens met slechts vijf seniorenteams, de jeugd is vertrokken en elders in Schiedam bij andere verenigingen ondergebracht.

Resteert voor mij nog steeds de vraag hoe gaat die betalingsachterstand van € 108.000,00 (én een mogelijke schuld bij de KNVB) door die vijf teams betaald worden, terwijl er volgens de KNVB app nog steeds bij het 1e team sprake is van drie volwaardige trainers??? Of zou de suikeroom van DHC niet alleen de velden ter beschikking stellen, maar ook ……???

Mijn aandacht ging zaterdagmiddag uit naar de terugkeer van CWO in de 2e klasse met de wedstrijd tegen Zuidland. De bezoekers waren al snel de bovenliggende partij en leek het er lang op dat de drie punten meegenomen zouden worden naar Zuidland. Na de 1-3 in de 2e helft herpakte CWO zich en met hard werken werd het toch nog een gelijkspel, 3-3. In de wedstrijd nog een bijzonder moment met een uitwerking van de nieuwe regel “één minuut naar de kant na blessurebehandeling”.

Bij een hoge bal voor het doel van CWO wilde de keeper de bal weg stompen, maar raakte de bal niet en wel vol het hoofd van de tegenstander. Penalty was terecht en dat de scheidsrechter géén gele kaart toonde aan de keeper was ook te billijken. Maar dit had wel tot gevolg dat dus die speler die best flink geraakt was, als straf een minuut naar de kant moest. Ik hoop dat de spelregelcommissie(s) die nieuwe regel snel onder de loep nemen en tot de conclusie komen dat er enige bijstelling noodzakelijk is.

Volgend weekend ongetwijfeld weer een mooi potje in de 2e klasse bekijken en zelf sta ik op het veld bij de O14 in de Broekpolder. Tot de volgende week!