Het lijkt een beetje een herhaling van zetten, maar ook dit keer begin ik over de onnavolgbare wegen van de KNVB. Enige weken terug deed ik nog eens melding over mijn bijzondere afscheid als KNVB-scheidsrechter en ik daarna door de heer Jan Dirk van der Zee in de week van de scheidsrechter werd bedankt voor mijn inzet, die ik dit jaar voor de KNVB dus helemaal niet heb. Je verbaast je er wel eens over en soms gaat het wat verder en wordt je een beetje boos. Dat laatste gebeurde bijvoorbeeld toen ik een jaar of tien geleden totaal onverwacht degradeerde met een puntenscore van 75. Dat is een score waarmee je normaal promoveert, maar met een kil en zakelijk telefoontje werd duidelijk gemaakt, het volgende seizoen een niveau lager. Natuurlijk was ik boos!
Maar het kon ook anders, want een paar jaar later was er een tweede promotie na die genoemde eerdere degradatie en floot ik ineens landelijk. Daaraan gekoppeld stond ik ook als 64-jarige in de Tweede Divisie als 4e official bij talenten als Joey Kooij en Jannick van der Laan. Voor mezelf was het erg leuk, maar nuchter beschouwd was het natuurlijk een beetje raar. Ik denk dat ik niet de enige ben geweest die zich er over verbaasde.
Maar geloof me, het kan nog gekker. Afgelopen week ontving ik weer eens een mail van de KNVB. Niet zomaar een mail, maar eentje als welkom bij de KNVB als scheidsrechter! Ik word de komende drie maanden op weg geholpen tijdens mijn eerste drie maanden als scheidsrechter en ga meerdere mails ontvangen die boordevol zullen staan met tips en informatie. De eerste aanzet werd al gegeven en zo vernam ik welke attributen ik allemaal moet meenemen en wordt er nog eens duidelijk gemaakt wat hands is. Oh ja en het bericht meldt ook dat mijn eerste wedstrijd voor de deur staat. Uiteraard ben ik benieuwd welke dat wordt.
Was er nu eigenlijk wel echte verbazing over deze mail? Ik ben geneigd te zeggen van niet en ben dan ook nieuwsgierig wat er het eerste gebeurd. Die aanstelling voor die wedstrijd of een rectificatie. Of misschien helemaal niks? Persoonlijk gok ik op het laatste!
Het voetballen werd afgelopen weekend overgeslagen. Deze zomer vierde ik mijn 70e verjaardag en werd door mijn kinderen en kleinkinderen verblijd met een lang weekend EuroParcs Veluwemeer, wel met zijn allen natuurlijk. Vrijdag was het zover en kan ik stellen dat we een topweekend hebben gehad met uitstapjes naar Zwolle en Harderwijk. De afsluiting was heerlijk eten bij ’t Zusje en dat blijft toch wel één van onze favorieten.
Eigenlijk was er nog wel een beetje voetbal, want Sander (de vriend van mijn kleindochter) had nog wel een wedstrijd op het programma staan en niet zomaar eentje. Met CION moest hij tegen HVC ’10 en uiteraard reed hij hiervoor heen en weer. Zelf vond ik het wel erg jammer dat ik het niet kon zien, maar ja soms gaan andere dingen voor. Met zijn twee doelpunten kon Sander uiteindelijk niet verhinderen dat er met 2-3 werd verloren. Mijn vrienden uit Hoek van Holland zullen het niet erg hebben gevonden.
Komende week ga ik het wandelen weer wat meer omzetten naar trainen en hopelijk over twee weken weer eens op het veld. Er komt weer een derby aan en dat leest u uiteraard wel weer in een volgende week!