De afgelopen weken ben ik behoorlijk in de weer geweest met het herstel van mijn rugblessure en dus fysio, oefeningen en voorzichtig weer opbouwen van de conditie. Nu is er geen druk meer op de ketel, maar achter de geraniums is ook nog geen optie en wil ik dus best nog wel even actief blijven. Op het veld is dat zoals bekend graag bij een wedstrijdje van de kleinkinderen en zo links en rechts zal er weleens sprake zijn van een “vriendendienst”. Het mooie daarvan is dat ik zelf kan bepalen waar ik heen ga en de verplichting dan achterwege blijft.
Vorige week deed ik een eerste stap weer op het veld bij de MO11 en dat betekent op een half veldje en daar zat dus weinig risico in. Ging dan ook goed en zo hoefde ik mijn eerdere toezegging aan CION om een keer te komen fluiten bij het 3e zaterdag niet af te zeggen. Sterker, op de teller stond achteraf gewoon bijna 8,5 kilometer en dat is niet eens zo veel minder dan wat ik tot vorig seizoen gewend was.
Die wedstrijd in de Broekpolder was een burenderby en dus CION 3 tegen Victoria ’04 4. Nu ben ik slim genoeg om me te realiseren dat het ook hier niet op de automatische piloot kan, maar soms verbaas je toch over wat er kan gebeuren. Over het geheel genomen was CION de iets sterkere ploeg en won dan ook terecht met 3-0. Los van een paar momenten waar we het niet met elkaar eens waren, verliep de wedstrijd soepel zonder kaarten.
Toch waren er twee bijzondere momenten. Toen de 1-0 door CION werd gescoord, probeerde de assistent-scheidsrechter van Victoria ’04 mij te verleiden tot afkeuren wegens buitenspel (waar gebeurd het niet???). Mijn positie was prima en ik vond van niet, maar wilde best even met hem overleggen. Voordat ik bij hem was, kwam hij het veld in rennen en gooide demonstratief zijn vlag weg. Op die basis natuurlijk geen overleg bij mij en keurde het doelpunt definitief goed. In de rust had hij nog wat babbels en vond ik het maar beter dat hij in de 2e helft niet meer terug zou komen. Dat vonden ze bij Victoria ’04 trouwens ook zo.
Diep in de 2e helft was het tweede moment en misschien nog wel gekker. Het was inmiddels al 2-0 voor CION en bij een spelsituatie oordeelde ik vrije schop voor Victoria ’04. Niets om je al te druk maken, zelfs al zou mijn beslissing onjuist zijn geweest. De aanvoerder van CION ging echter volledig uit zijn dak en maakte in woord en gebaar flink duidelijk het er niet mee eens te zijn. Tot mijn stomme verbazing voegde hij er aan toe “je mag hier alleen fluiten omdat je kleindochter hier ook voetbalt”. Nu begrijp ik totaal niet wat die laatste er mee te maken heeft – en ze moest er later toen ik het vertelde wel enorm om lachen – maar het gaat uiteraard niet om mogen fluiten. Ik stel me niks voor en toch gaat het erom of ik op mijn vrije zaterdagmiddag wil fluiten! De trainer snapte het direct en haalde hem meteen van het veld. Dat kon ik wel waarderen en zo werden de laatste minuten gewoon uitgespeeld. Na afloop excuus en dat is prima, de zin van de opmerking kan ik nog steeds niet begrijpen.
Ik was er toch en dus keek ik nog even naar de 2e helft van CION 1 tegen Westlandia 1. Nou ja een beetje, want ik kwam weer behoorlijk wat bekenden tegen en in de bestuurskamer was het nog even gezellig met de vertegenwoordigers van Westlandia en namens CION Leo van de Water en zijn echtgenote, die al jaren tekenen voor de ontvangst bij de club.
Komend weekend wederom op het veld en dan een nieuwe poging om de wedstrijd van de CION dames te leiden. Beker tegen de Concordia dames. Tot de volgende week!