Ondanks de eerdere griepvaccinatie werd het voor het eerst sinds vele jaren weer eens een echte griepaanval die bij mij meer dan tien dagen tot niets doen tot gevolg had. Midden vorige week waagde ik een poging om iets van een training te gaan doen, want in het weekend stond immers de topper HVC ’10 tegen Excelsior ’20 op het programma. Dat was natuurlijk tegen beter weten in en binnen twintig minuten had ik al door dat het hem niet ging worden en meldde ik de KNVB voor dat weekend mijn afwezigheid. Nu zijn er ergere dingen, maar balen was het zeker omdat het mogelijk mijn laatste kans was om in Hoek van Holland een officiële wedstrijd te fluiten. Nou ja, het ging gewoon niet en was het uitkijken naar het volgende weekend.
De basisconditie is nog steeds prima, maar er was uiteraard wel een dipje en dat betekende aan de bak doordeweeks met twee trainingen. Die gingen naar wens en zo liet ik de aanstelling bij Oliveo 1 tegen DHC 1 staan en had ik het gevoel dat het wel ging goedkomen.
Voordat het zover was, was er donderdagavond samen met mevrouw Roozeboom nog een bezoek aan de Oude Luxor in Rotterdam en dit keer geen muziek op het programma, maar op het podium Paul de Leeuw. De hele scherpe kantjes zijn er inmiddels wel af, maar het werd toch een uitermate leuke avond en werd af en toe toch nog wel iemand behoorlijk op de hak genomen, met Gordon als zekerheidje als lijdend voorwerp. Dat de Leeuw het ook naar zijn zin had, bleek wel uit het feit dat de show uiteindelijk een half uur langer duurde dan gepland.
Op zaterdag dus richting Pijnacker en ondanks de vele wedstrijden die ik inmiddels heb gefloten, beide teams nog nooit. Oliveo is na een goede start en lang (mede)koploper wat teruggezakt en moet ons Vlaardingse team voor zich dulden. Tegenstander DHC is natuurlijk een oude grootmacht in het zondagvoetbal, maar op zaterdag zit de klad er toch wel in en moeten ze zich toch wel zorgen gaan maken of ze kunnen handhaven in de 2e klasse.
Beide teams waren dus gebrand op de punten en had ik me voorbereid op een stevig potje, waarbij ik niet uitsloot dat de emoties best weleens zouden kunnen gaan oplopen. Dat was ook zo en kon er dus geen moment sprake zijn van verzaken. De eerste helft liet DHC zien toch wel behoorlijk te kunnen voetballen en was een ieder het toch wel over eens dat ze het betere van het spel hadden. Tot doelpunten kwam het niet en dus werd het rusten met 0-0. In de 2e helft wat omzettingen bij Oliveo en ging het daar wat beter lopen. Misschien niet helemaal verdiend, maar na 10 minuten werd wel de 1-0 gescoord. Niet iedereen was het bij DHC daar mee eens, maar het was echt gewoon een fout tussen verdediger en keeper, waarvan de aanvaller van Oliveo dankbaar gebruik maakt en simpel kon voorleggen en zijn medespeler in een open doel kon scoren.
Zoals vaker gebeurd ontstaat dan toch wat irritatie en met wat strakker fluiten en een enkele gele kaart, ontspoorde het niet en begrepen ze bij DHC ook wel dat het gewoon van het voetballen moest komen. Uiteindelijk gebeurde dat ook en met een prachtige goal werd de 1-1 gescoord. Daar bleef het ook bij en waren beide teams niet echt tevreden met slechts één punt.
De scheids was wel tevreden. Allereerst zei de stappenteller gewoon bijna 10 kilometer en waren er complimenten van neutrale toeschouwers. Met op zondag nog een extra compliment in de rubriek “The Ref” van actionstills en een paar fraaie actiefoto’s. Dat riep weer op facebook hele positieve reacties op en het zal u niet verbazen, meerdere gericht op toch maar doorgaan! Dat zal de rest van het seizoen wel verleidelijk blijven, maar het besluit staat gewoon vast. Volgende week op naar Gouda voor de 2e klasse C met Olympia 1 tegen HVV 1. Het wordt een latertje, aanvangstijd 17.15 uur en natuurlijk in de volgende week weer verslag.
