Toen ik een aantal jaren geleden begon met het schrijven van mijn columns, was het voornaamste doel onze site van de VSV wat meer vulling te geven en vond ik het uiteraard leuk om mijn ervaringen te delen. Sinds ik met pensioen ben heb ik ook een facebook profiel en plaats ik ook daar de link naar de column. Verder zijn er wat linkjes naar andere sites en stuur ik een enkeling de column persoonlijk. Maar een heel groot bereik streef ik niet na en toch is het wel leuk als je uit onverwachte hoek een reactie krijgt. Dat was enige maanden terug toen ons oud VSV-lid Matti Paping mij meldde dat hij de column volgde en het wel leuk zou vinden om elkaar weer eens te treffen. Hij gaf aan nog steeds zijn wedstrijdjes te fluiten, zij het op een wat lager niveau. Daar is niks mis mee natuurlijk.
Ik nam me voor om hem op te zoeken zodra er een wedstrijdje in de buurt was en dat was afgelopen zaterdag. Maar voordat ik daar over begin, even terug naar Paping zelf. Toen ik eind jaren negentig zelf ging fluiten, sloot ik me aan bij de VSV en kwam hem daar tegen. Hij was al een ervaren scheidsrechter en floot in groep 1. Na ruim 25 jaar scheidsrechter vond hij het in 2008 wel (even) genoeg en stopte hij dus met fluiten. Daarna kwam ik hem nog wel tegen als scheidsrechtercoördinator bij Excelsior M, maar begreep ik van hem dat hij daar zijn ei toch niet in kwijt kon. Het werd dus weer fluiten en zo’n jaar of acht geleden is hij weer begonnen.
De wedstrijd van mijn bezoek was SVV tegen Steeds Hooger in de 5e klasse, vooraf de nummer 5 tegen nummer 3. Het was lang geleden dat ik voor SVV in het Harga park was geweest en moet ik terug naar de jaren dat SVV met John de Wolf als trainer in de hoofdklasse speelde en ik daar weleens mijn kunsten mocht vertonen. Inmiddels is het oude complex vervangen door nieuw en echt gezellig, nou nee! Rondom het hoofdveld vervelend hoog hekwerk zodat er maar weinig plekjes zijn waar je vrij zicht over het veld hebt.
Bij aankomst was Matti Paping bezig aan de warming-up en maakte ik uiteraard een babbel met hem. Nadat hij naar binnenging, zocht ik een plekje op met de zon in de rug en ondanks de kou was het zo wel uit te houden. De wedstrijd was van een bedroevend slecht niveau en mocht met recht betiteld worden met kelderklasse. Er kon niet echt vastgesteld worden wie nu de minst slechte was en leek het op een bloedeloze 0-0 uit te draaien, totdat Steeds Hooger in de eindfase toch een toevalstreffer maakte en daarmee de drie punten naar Rotterdam bracht.
Een ander verhaal was het optreden van Paping en dat was wel genieten. Aanzetten wanneer het echt nodig was en meters sparen wanneer er zeker niets bijzonders aan de hand was. Bovendien aanwezig zijn op de momenten dat je er moet zijn en liet hij zien hoe je een assistent-scheidsrechter die wil pikken, zo snel mogelijk controleert en die ASR het dus wel uit zijn hoofd laat om de scheids in de maling te nemen. Kortom de ervaring werd ten volle benut en was er dan toch even wangedrag, dan stond hij er bovenop om het de kop in te drukken. Hij zorgde er dus voor dat ik uiteindelijk een prima middag had en ondanks dat hij gaat zeggen dat hij het gedoe met rapporteurs helemaal niet wil, zeg ik het toch : op deze manier kan hij nog makkelijk minimaal in de 3e klasse!!!
Het thuisfront had me nog gevraagd om speciaal te letten op de rechtsback van SVV en dat deed ik dan ook. Was niet zo moeilijk, want na twee minuten moest hij zich al geblesseerd laten vervangen. Er was dus weinig te melden. Dat zal er natuurlijk best wel zijn in een volgende week!