Zo zitten we midden december aan het begin van de winterstop, je knippert met je ogen en we zijn alweer half januari gepasseerd en starten we weer met de officiële programma’s in het amateurvoetbal. De winterstop staat meestal in het teken van ontwikkelingen bij de trainers, gaat hij weg of blijft hij en als er een nieuwe trainer wordt gezocht, wie wordt het. Dat was ook dit jaar niet anders en zo hebben al de nodige clubs zich verzekerd van het aanblijven van de trainer of het benoemen van een nieuwe.
Bij CION werd de trainer de wacht aangezegd kort voor de winterstop op basis van de mindere resultaten en niet veel later werd als (interim)trainer benoemd de in de regio bekende Toon Wolters, die na een lang dienstverband afgelopen zomer afscheid had genomen van HBSS. Ik had al toegezegd om op 10 januari de oefenwedstrijd tegen Brielle te komen fluiten, maar eigenlijk wilde Toon de mannen eerder aan het werk zien en zo werd een onderlinge oefenpartij gepland op 3 januari. Of ik in de gelegenheid was om die ook maar te komen fluiten.
Dat leek geen probleem, maar rond de jaarwisseling speelde mij een oude rugblessure me zodanig parten dat het toch niet ging lukken. Uiteindelijk was afzeggen eigenlijk niet nodig, de reden is bekend. Koning winter deed onverwachts te veel sneeuw brengen en de hoeveelheid was dusdanig veel dat beide wedstrijden niet door konden gaan. Toon moest het dus doen met, wellicht een enkele keer aangepaste, trainingen en zonder te oefenen was er dus de herstart afgelopen zaterdag tegen HVC’10.
Die wedstrijd stond natuurlijk op mijn programma. Hoewel het ook verleidelijk was om naar Park ‘t Nieuwelant te gaan, want daar stond op het programma de derby CWO tegen HBSS onder leiding van de 17-jarige (!!!) Floris Oskam en die wil ik eigenlijk ook wel eens aan het werk zien. Ondanks dat werd het toch de Broekpolder, er was nog een tweede wedstrijd waar ook nog wel een stukje van wilde zien.
Op weg naar het CION-complex realiseerde ik me dat ik even vergeten was dat er al om twee uur werd gestart en dus was ik een paar minuten te laat. De vaste reporters uit Hoek van Holland wisten me te vertellen dat ik nog niets gemist had. Na een eerste kwartiertje afwachten, kwam CION wat beter in de wedstrijd, maar ondanks een paar kansjes lukte het niet om te scoren, 0-0 met rust dus. Met Cees en Dirk even naar de bestuurskamer voor een bak koffie en altijd gezellig met het echtpaar van de Water.
In de tweede helft was het snel beslist, HVC’10 scoorde twee keer en CION was niet echt bij machte om daar veel aan te veranderen. Het kabbelde een beetje naar het einde en dus bleef het 0-2. De scheidsrechter had het niet moeilijk en bleef dus redelijk gemakkelijk overeind. Punt van aandacht, wat meer controle op de vlagsignalen van de assistent-scheidsrechter, daar was zeker in de eerste helft wel reden toe. Viel er verder nog wat op? Natuurlijk de aanwezigheid van Toon langs de kant en dat was toch wel wat onrustig en soms te verbaal naar de scheidsrechter. Als een zoutzak in de dug-out hoeft ook niet, maar de gehele wedstrijd de stem schor schreeuwen is misschien ook wel een tandje te veel en vraag ik me af of het dan toegevoegde waarde heeft.
Het was verleidelijk om ook na afloop nog even de bestuurskamer op te zoeken, maar op veld 3 speelden de CION-dames en kon ik daar nog bijna de gehele tweede helft zien. Dat deed ik dan ook en van mijn kleindochter vernam ik dat het 1-1 stond. Dat bleef het ook en misschien was tegenstander ’s Gravenzande iets beter aan de bal, de inzet van het thuisteam vergoedde een hoop en uiteindelijk werd dus verdiend een puntje binnengehaald.
Komende week is de keuze weer groot en wordt het dus even puzzelen waar ik een bezoek ga brengen. Zelf fluiten wordt nog een weekje overgeslagen, maar hopelijk gaat het eind van de maand weer lukken. Tot de volgende week!!!