De week van Wim – seizoen 2023/2024 (20)

In lang vervlogen tijden waren de voetbalvelden aan de Abraham van Stolkweg en de Van der Duijn van Maasdamweg “wereldberoemd” in Rotterdam. Bij de eerste kon het voorkomen dat je speelde op veld 20 of zoiets en het in de rust niet loonde om terug te gaan naar de kleedkamer. Nou ja, wat daar voor doorging. Inmiddels zijn alle velden daar verdwenen en hebben plaatgemaakt voor onder andere een Van der Valk hotel en het parkeerterrein van Diergaarde Blijdorp.

De tweede is bij de voetballers beter bekend als Laag Zestienhoven en was daar nog wel sprake van afzonderlijke complexen. Eén ervan was Groen Wit R en daar maakte ik mijn debuut in 1998 met mijn stagewedstrijd van het 2e team tegen het 3e van BVCB. Niet veel later fuseerde de club met de buren DOS ’32 en sindsdien heet de vereniging RCSV Zestienhoven.

Ook op Laag Zestienhoven verdwenen vrijwel alle voetbalvelden en maakten plaats voor veel woningbouw en de aanleg voor de HSL-spoorlijn. Eén vereniging bleef en dat was Zestienhoven, met vanaf 2009 een prachtig nieuw onderkomen dat gedeeld wordt met RVV Overschie, een andere fusieclub die bestaat uit verenigingen uit de directe omgeving. Het complex heeft de toepasselijke naam Sportpark 16 Hoven gekregen.

Zaterdag stond voor mij op het programma de bekerwedstrijd 3e ronde tussen Zestienhoven en Spartaan ’20. Hoewel ze bij de thuisclub dachten dat ik er wel eerder was geweest, kan ik het mezelf niet herinneren en ga ik ervan uit dat ik er alleen geweest ben voor het zien van de verrichtingen van mijn kleinkinderen. Vooraf de gebruikelijke babbels met de trainers, bij de thuisclub Warry van Wattum en bij de bezoekers Jerrol Neral. Dat betekende oude bekenden en met beide kan ik het wel vinden en dat veranderde niet tijdens de wedstrijd.

Als 2e klasser was Spartaan ’20 uiteraard favoriet en al snel bleek dat ze beter waren dan de 4e klasser Zestienhoven. Toch duurde het lang in de 1e helft voordat er afstand werd genomen en was een strafschop nodig voor de 0-1. Vanaf dat moment liepen ze soepeltjes weg, maar het sierde de thuisclub dat ze bleven voetballen en geen gekke dingen gingen doen. Sterker, in de 2e helft lukte het wel om af en toe gevaarlijk te worden (was in de 1e helft nauwelijks gebeurd) en werd en zelfs twee keer prima gescoord en gingen we van het veld af met een draaglijke 2-5 eindstand.

Na afloop was er nog een mooie discussie over het toekennen van de 0-2 en begreep ik wel waarom de assistent-scheidsrechter van Zestienhoven had gevlagd voor buitenspel. Ik was het niet met hem eens, er was in een eerste situatie wellicht sprake van buitenspel, maar de betreffende speler kwam in een nieuwe tweede situatie pas aan de bal en stond daarbij duidelijk achter de bal. Geen buitenspel dus en was er begrip voor elkaars standpunt. Zo kan het dus ook. Komende zaterdag is er een uiterst bescheiden inhaalprogramma en ga ik mijn lang beloofde wedstrijd fluiten bij de CION dames tegen Hermes DVS dames. En wellicht is ’s middags de derby tussen Excelsior ’20 en Kethel Spaland het bezoeken waard. Verslag en antwoord natuurlijk in de volgende week!