De week van Wim – seizoen 2023/2024 (19)

Tijdens mijn trainingsrondje in de Broekpolder zag ik van de week dat het tijdelijk onderkomen van CION met een grote kraan en vrachtauto’s werd afgevoerd. Dat betekent dat het nieuwe clubgebouw eindelijk opgeleverd is en gebruikt kan worden. Zullen ze bij CION best blij mee zijn, het heeft even geduurd. Volgende week staat voor mij de uitgestelde wedstrijd tussen de CION-dames en Hermes-dames op het programma en kan ik dus dat nieuwe onderkomen bewonderen en ga ik er vanuit dat mijn kleindochter wel een kleine rondleiding verzorgt, voordat we aan de wedstrijd beginnen.

Over die kleindochter gesproken, ze heeft kaapverdiaans bloed en volgt met wat meer dan normale aandacht de verrichtingen van Kaapverdië op de Afrika-cup. Nadat de kwartfinale werd bereikt, werd opa toch wel nadrukkelijk gevraagd om die te gaan kijken en dat deden we dan toch maar, nou ja vanaf de 2e helft. De wedstrijd ging tegen Zuid-Afrika en was niet bijzonder goed, wel spannend en na verlenging was er nog steeds niet gescoord. Dat betekende strafschoppen en eerlijk is eerlijk, die werden door Kaapverdië niet echt best genomen. Met vier missers was het voor Zuid-Afrika niet moeilijk en zo staan die in de halve finale. Ze zal wel even balen, maar uiteindelijk was het wel zo dat zo’n klein land wel best ver gekomen is.

Voor mijzelf stond zaterdag op het programma de wedstrijd Kagia 1 tegen VUC 1 in Lisserbroek en dat is vrijwel altijd zeker een plezierige middag. Dat werd het ook, de ontvangst was weer dik in orde en er werd een hele leuke wedstrijd gespeeld. Vooraf uiteraard weer de praatjes met de trainers en Koen van der Vlugt vertelde dat hij volgend seizoen doorgaat bij Kagia. Dit vind ik mooi, zeker omdat er rekening moet worden gehouden met degradatie naar de 3e klasse. De club raakt echter niet in paniek en zo werd het contract dus gewoon verlengd.

De wedstrijd was grotendeels eenzijdig en dat kwam omdat VUC de betere was en al heel snel scoorde. Helaas hadden ze wel een assistent die wat last had van het GROGGY-syndroom, ooit geïntroduceerd door Cees van der Pol en staat voor Grensrechter Overschrijdend Gedrag. Na wat onjuiste vlagsignalen die ik niet volgde, had hij waarschijnlijk in de gaten dat het niet zo slim was en vlagde hij vervolgens de rest van de wedstrijd naar behoren. De echte opleving in de wedstrijd was vlak voor de rust, toen bij een 1-3 stand de thuisploeg de kans kreeg om iets terug te doen. Bij een uitval van Kagia haalde de keeper van VUC de aanvaller onderuit en een strafschop was niet zo moeilijk. Die werd echter gemist en ook de rebound ging er niet in. Wel werd vervolgens de bal weer bij de 2e paal ingebracht en werd de kopbal van Kagia geweerd met de arm en dus volgde binnen 30 seconden weer een strafschop. Daar was VUC het (uiteraard) niet mee eens en was ik ineens de warrige scheidsrechter. Word ik natuurlijk niet warm of koud van en met een constatering dat de arm echt in de lucht ging en niet langs het lichaam, bleef die tweede strafschop gewoon staan. Werd overigens nu wel benut.

Had Kagia in de 2e helft nog een kans willen maken op één of drie punten, hadden ze direct na rust een opgelegde kans moeten verzilveren. Het gebeurde niet en omdat VUC het wel deed, was het ineens 2-4 en de wedstrijd gespeeld. Dat het uiteindelijk nog 2-5 werd, was alleen voor de statistieken en bleek VUC weer de koppositie in 2e klasse C te hebben veroverd. Bij Kagia was er berusting en begrepen ze wel dat het er gewoon niet inzat, de gezelligheid was er achteraf niet minder om. Volgende week beker- en inhaalprogramma. Mijn wedstrijd was een paar weken terug gewoon doorgegaan en dus voorlopig nog even vrij. Zal vast wel iets langs komen om mijn verhaal over te doen. Tot de volgende week!